سید حسن نصر ا... برای بچه های انقلابی یک اسطوره است. بزرگ و مانا. پرچمِ حزب ا... اش را در بسیاری از مراسم سر دست به اهتزاز در می آورند. تصاویرش را با عشق بلند می کنند. این خوب است اما خوب تر آن است که راه و رسم او را هم مورد مطالعه قرار دهیم همه مان و بدانیم این مرد مجاهد در همه عرصه ها مرزبان اعتقادات اسلامِ ناب است. یادمان هست در ماجرای شهادتِ مصطفی بدر الدین، وقتی همه انگشت در چشمِ اسرائیل می کردند، سید، مرامِ دینی و اخلاقی اش را به صراحت نشان داد و گفت: "بحث صداقت و واقعیت است. خوب توجه کنید. ما مثل دیگران اتهام سیاسی نمی‌زنیم. ساده‌ترین چیز به لحاظ سیاسی این است که بنده بگویم کار اسرائیل بود .... ما بر اساس سیاست اتهام نمی‌زنیم؛ حتی به دشمنمان. ....ما حتی در جنگ روانی نیز دروغ نمی‌گوییم." بله، آن چه حزب ا...و نصر ا... را تاکنون حفظ کرده است این است؛ صداقت حتی در برابر دشمن. یعنی قدم برداشتن در صراط مستقیم آموزه های دینی. همان راهی که شهید بهشتی در دوران انقلاب برای مان روشن کرد تا در اعلان آمار شهدا،مرز نگهداریم و به طاغوت هم تهمت نزنیم. حالا اما ما چقدر به این راهبرد پایبندیم؟ دشمن که جای خود، با اعضای خانواده انقلاب که چون ما نمی اندیشند چه رفتاری داریم؟ دقت کرده ایم آیا که خیلی از آن چه می گوییم و آن چه ناقص بیان می کنیم و فتوشاپ های تصویری و کلامی می تواند مصداق گناه کبیره و ضد انقلابی تهمت باشد؟ اگر از نصرا... سخن می گوییم، لااقل با خودی زبانِ تهمت نداشته باشیم، همین!
 
خراسان / شماره : 19987 /  يکشنبه ۲۵ آذر-۱۳۹۷/ صفحه 16/ بدون موضوع
 
 
 
 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۷ساعت 13:1  توسط غلامرضا بنی اسدی  |