آنچه جوان در آینه، نتواند دید، پیر در خشت خام می بیند. این یک ضرب المثل است که پشتوانه آن تجربیات قرن ها نهفته است. درس گرفتن از تجربه پیران باعث می شود تا در جوانی مجبور نباشیم برای چیزی که دیگران بارها هزینه پرداخته اند، قیمتی تازه بپردازیم.عقل هم حکمی چنین دارد که از تجربه دیگران بیاموز تا بتوانی از تنگناها به سلامت بگذری لذاست که عقل و عرف تاکید دارد در محضر پیران باید شاگردی کرد. این را گفتم و به تاکید مضاعف تکرار می کنم تا با هم بخوانیم مطلبی را که در یکی از کانال های تلگرامی نوشته شده بود و به تامل اگر نگاه کنیم، بر دل هم می نشیند؛ پدر پیر، که موهای سر و رویش چونان باطن روشنش سفید شده بود، در بستر بیماری، فرزند را پند چنین داد که ؛
فرزندم! منتظر هیچ دستی در هیچ جای این دنیا نباش و اشک هایت را با دستان خود پاک کن ، کارهایت را خودت انجام بده که به انتظار دیگران نشستن، بازماندن از انجام کار است. کار انجام نشده هم نه مزدی دارد و نه گرهی باز می کند.
فرزندم! زبان استخوانی ندارد ولی این قدر قوی هست که بتواند به راحتی قلبی را بشکند ، پس مراقب حرف هایت باش که چون سنگ و آهن نشود بر بلور خاطر دیگران. به ویژه کسانی که بیشتر از دیگران دوست شان داری. مباد که کلمات سنگ شوند که شکسته های این سنگ را هیچ بند زنی نمی تواند بند زند.
فرزندم! به کسانی که پشت سرت حرف می زنند بی اعتنا باش آنها جایشان همان جاست دقیقا پشت سرت ، چون عقب مانده اند و چون توان رسیدن به تو را ندارند می کوشند تو را هم از حرکت بازدارند. پس بگذارشان و بگذر از آنها که پرداختن به افراد پشت سر تو را از حرکت باز می دارد و در نقشه آنان می نشاند و به اندازه آنان کوچک می کند.
فرزندم! گاهی خداوند برای حفاظت از تو کسی یا چیزی را از تو می گیرد اصرار به برگشتنش نکن پشیمان خواهی شد، به حکمت و رحمت و کرم خداوند ایمان داشته باش که اگر زحکمت، دری را ببندد، به رحمت، درهای دیگر را می گشاید و این را بسیار شنیده ایم که ؛ خد گر زحکمت ببندد دری، ز رحمت گشاید در دیگری.
فرزندم! قبل از اینکه سرت را بالا ببری و نداشته هات را به پیش خدا گلایه کنی نظری به پایین بینداز و داشته هات را شاکر باش. که آنچه تو داری از نداشته هایت بسیار بیشتر است و شکرانه ها لازم دارد و اگر به دنبال فزونی نعمت هم هستی، یادت باشد که "شکر نعمت، نعمتت افزون کند" و هشدار که" کفر، نعمت از کفت بیرون کند.
فرزندم! بدان که شکر نعمت باید از جنس نعمت باشد و فقط به نماز و سجده و دعا نمی توان شکر نعمت برخورداری و توانگری را به جا آورد. چه زیبا گفته اند که " شکرانه بازوی توانا، بگرفتن دست نا توان است. پس دست بگیر از آنانی که نگاه نیازمندشان به دستان توست....

ب / شماره 3506 /  شنبه  18 آذر 1396/ صفحه اول و 3

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۶ساعت 19:30  توسط غلامرضا بنی اسدی  |