در میان بمب ها و تیرها

مظلومیت را

و غربت را

به شما باید معنا کرد

یا جوادالائمه

که آن روز

بی عباس

بی زینب

پیکرت بوسه گاه آفتاب و مهتاب شد

تا نیشخند عباسیان

با هلهله امویان گره بخورد...

اما چشمی اگر بود

آن روز ـ آهوانه-

ای پسر ضامن آهو

درمی یافت

بام خانه بغداد

از جنس گودی قتلگاه کربلاست

که به رفعت آن آسمان سرفرود می آورد

آقای من!

هنوز هم غریبی

و باز باید مظلومیت را

به شما معنا کرد

که اگر آن روز دشمن

برجانتان

- به ترس-

و بر پیکرتان

- به کین و حسد-

رحم نمی کرد

امروز هم باز ترس است و کینه

عقده های بدریه و خیبریه است

از گنبد و گلدسته تان هم می ترسند

و اذانی که از مأذنه ها آواز می شود

کینه شان را برمی انگیزد

تا بمب شوند و در میان زائران

تا تیر شوند بر جان زائران

و این روزها

کاظمین زیارت شما را

بسان زیارت عاشورا سرخ می خواند

در فراق ۸۰شهید

در میان ناله ۱۶۷ زخم دار عاشقی...

  خراسان - مورخ دوشنبه 1392/07/15 شماره انتشار 18521 /صفحه ۲/اخبار

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۲ساعت 11:16  توسط غلامرضا بنی اسدی  |