گفتن از شهادت يک سعادت بزرگ است که نصيب هر کس نمي شود، چنان که خود شهادت رداي کهربايي عشق است که خداوند برگزيدگان خويش و افراد مصطفي شده در ميان مردم را بدان خلعت مي دهد. گفتن و نوشتن و خواندن از شهيد و شهادت، فرصت سبزي است که جان ها را به ميهماني بهار مي برد و امروزه، اين گفتن اگر در راستاي آن شهادت باشد، چون آن سعادت مطلق عزيز خواهد بود، پس پاس بايد داشت اين فرصت سعيد را و بايد از شهيد گفت و از شهادت که از قضا غريب مانده است. از شهادت بايد گفت و از شهيد همان طور که رهبر بسيجي انقلاب مي فرمايد «مبادا کساني تصور کنند که دوره سخن گفتن از شهدا و سربازان فداکار ميدان نبرد سپري شده است...» و «خانواده شهدا به شهيدان شان افتخار کنند.»آري بايد از شهيد گفت و اين درست که نهادهاي متولي «بايد» وظيفه خود را به «بهترين» نحو به انجام رسانند و تکليف ملي، ديني و حرفه اي خود را به عطر عشق مزين کنند اما خود ماها که افتخارمان همنفسي با شهداست، خود ماها که هنوز خاطرات سرخ گذشته را در ياد داريم و خود خانواده هاي معظم شهدا بايد پيش قدم باشيم در گفتن از شهيد و چه خوب است چنان که منصوب، نقاش تصاوير شهدا، که به اين راه باورمند نيز هست، در پيامکي پيشنهاد کرد، در هفته دفاع مقدس، تصاوير نوراني شهيدان مان را پشت شيشه خودرو بچسبانيم و به هر جا که مي رويم ياد آن دلاوران را زنده کنيم.مي گفت چقدر خوب مي شود مغازه داران ما تصاوير خويشاوندان شهيد خود را پشت شيشه مغازه خود نصب کنند و اگر فرصتي دست داد درباره شهيد با مردم سخن بگويند. باور کنيد با اين کار ساده مي توان در گفتن از شهيد و تزيين فضاي منظر شهري به تصاوير شهدا نقش آفرين بود. بگذريم از اين که فضاي شهر در هفته دفاع مقدس «بايد» عطر ياد ايثارگران را زنده کند...بگذريم، هفته دفاع مقدس است و يادآور يک حماسه پرشکوه که «عزت» را «پلاک» گردن هر ايراني کرد و حق شناسي اقتضا مي کند لااقل در اين ايام از آن بزرگواران بگوييم از شهدا، از جانبازان و از رزمندگاني که اگر شهيد و جانباز نشدند اما هم اهل شهادت بودند و هم اهل جانبازي و نيز از خانواده هاشان بگوييم به احترام، که نقش آنان کمتر از خود ايثارگران نيست...

خراسان رضوي - مورخ دوشنبه 1392/07/01 شماره انتشار 18509 /صفحه اول و۵/فرهنگی