امام نه يک خاطره در درازناي تاريخ بلکه يک حقيقت هميشه زنده است. شيعه نيز در اين باور به يقين رسيده است لذاست که در زيارت نامه امام رضا(ع) به شهادت بر مي خيزد اين حقيقت را و مي خواند «اشهد انک تسمع کلامي و ترد سلامي» و اعتقاد دارد امام «حي عندک مرزوق» است، خب روشن است رابطه اين امام با امت چگونه است و تکليف اين امت نسبت به آن امام چيست.

اين قلم اعتقاد دارد رابطه شيعه با امام خويش نه يک رابطه تاريخي که تاريخ روابط گواهي مي دهد يک رابطه همه جانبه، زنده، کنش گر و اثرپذير است.ما در کلام امام راه مي جوييم، راه مي يابيم، راه مي پيماييم و به مقصد مي رسيم. خوانش احاديث نيز نه يک خوانش تاريخي بلکه مراجعه به يک متن زنده است. انگار همين الان در محضر امام زانوي ادب بر زمين زده و به گوش جان مي شنود که «مسلمان کسي است که مردم از دست و زبان او آسوده باشند و از ما نيست؛ آن که همسايه اش از شر او در امان نباشد» اين درست که امام اين فرمايش را به جناب عبدالعظيم حسني فرمودند تا به مردم برساند اما رابطه امت - امامت چنان است که همين اکنون شنواي کلام امام خويش است، پس ما به ازاي اين نيز آن خواهد بود که مراقب دست و زبان خود باشد و اين مراقبت را هم مدام ادامه دهد که در شمار مسلمانان باقي بماند و تقوا پيشه کند تا شري نداشته باشد تا به همسايه اش برسد و او را از فهرست باورمندان امامت خط بزند. ما باور داريم اين را و معتقديم اگر فقط همين روايت به باور و عمل همگاني تبديل شود، رايحه بهشت در زمين خواهد پيچيد و بسياري از مشکلات از جمله خوي هاي جهنمي از راه و رفتار مردم برطرف خواهد شد. اگر «زبان» را از شر مراقبت کنيم، اگر «دست» از تعدي بشوييم، بسياري از گناهان که دنباله دار و درازدامن هم مي شود فرصت بروز نخواهد يافت تا تيغ شود و بر جان ايمان مان بنشيند.اگر اين روايت را فراتر از حوزه هاي فردي در ساحت اجتماعي هم بازخواني کنيم، آن وقت شاهد جامعه اي سالم با آحاد سلامت خواهيم بود که بر اساس آموزه هاي رضوي و سبک زندگي مومنانه، به طهارت ظاهر و باطن توأمان خواهد رسيد و اين خود بهترين شکرانه «دست و زبان» است که شکر هر نعمتي بايد از جنس آن نعمت باشد و شکرانه دست، پرهيز از تعدي است و همت کردن براي ياري و شکرانه زبان، دم فرو بستن از بدگفتاري و زبان گشودن به زيبايي است و چون اين دو حاصل آمد، شيريني آن در کام مردمان خواهد نشست و شيرين کامان، شيرين چشم و شيرين دل هم خواهند بود تا نه که همسايه را نيازارند که «برادر همسايه» باشند. ...

خراسان رضوي - مورخ یکشنبه 1392/06/24 شماره انتشار 18502 /صفحه ۶/جامعه