|
گل دسته های شما آقا که به آسمان قد می کشد گلدسته های شما آقا که از آسمان بر زمین عمود می شود امن ترین قطعه بهشتی خاک است که اوج پرواز کبوتران را در دامن خویش به آرامش می رساند و چه شکوهی دارد این آرامش نه «تیر» را تاب رسیدن به این ساحت است و نه ارتفاع پرواز «باز» به این حریم می رسد و کبوتران کبوتران عاشق در بهشتی ترین نقطه این دیار نماز قرار می خوانند آقای کبوترها آقای آهوها آقای آدم ها اگر مرا توان پرواز نیست تا در آرامش گلدسته ها به قرار رسم اما دستی هست که در دامنت دخیل بندم پس آقای من دست های دخیل بسته ام را اجابت کن و مرا بر قرار کبوترها و آهوها به آرامش برسان تا به دور از اغیار در هر کجای زمین در هر فصل از زمان قرار یافته کویت باشم و زمانی که گلدسته ها برای زمین و آسمان اذان می خوانند در حریم ولایت شما نماز خویش را تکبیرة الاحرام بخوانم... خراسان رضوی - مورخ پنجشنبه 1392/06/۲۱ شماره انتشار 18۵۰۰ /صفحه 5/فرهنگی
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۹۲ساعت 10:31 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
