استان خراسان رضوي را بايد در قامت يک کشور ديد، نه يک استان معمولي در کنار ديگر استان ها. ويژگي هاي خاص اين استان، فرصت هاي بي نظير و حتي تهديدات اين منطقه، داراي ويژگي و حتي فوق العادگي خاصي است و هزار البته بايد هم در برنامه ريزي ها «ويژه» ديده شود و در برگماري مديران نيز اين فوق العادگي به چشم آيد. خراسان رضوي، مديراني قامت کشيده مي خواهد که از وزرا- حتي- کم نياورند، که استانداري استان امام رضا (ع) سکانداري در اندازه هاي وزير مي خواهد. يادم هست وقتي براي انتخابات رياست جمهوري درباره مولفه مديريت آقاي مهر عليزاده برخي ها به ترديد نگاه مي کردند و در عيار مدير و مدبربودن او حرف داشتند، چنين پاسخ گرفتند که مديريت استاني به ويژگي خراسان، آنقدر وزن و قدر و منزلت دارد که وي در شمار نامزدهاي رياست جمهوري قرار گيرد، حال آن که وي، عنوان معاون رياست جمهوري و رئيس سازمان ورزش را هم در کارنامه داشت اما در ميان موافقان او آن قدر که بر مديريت استان خراسان تاکيد مي شد، به معاون بودن وي انگشت نمي گذاشتند چه خوب مي دانستند خراسان يک استان معمولي نيست بلکه استاني ويژه است که يک شهرش مي شود مشهد و پايتخت معنوي ايران و سهم استان در توليد ناخالص ملي بين 5 تا 6 درصد است و ازحيث جمعيت نيز 8.1 درصد جمعيت کشور را در پنجمين استان بزرگ ايران ساکن دارد، و مرزهايش نيز شانه به شانه سرزمين هايي چون افغانستان و ترکمنستان داده است که اين خود نيز بايد ويژه در نظر آيد و ... همه اين ها اقتضا مي کند تا استانداري برگزينيم که حتي مولفه هاي رياست جمهوري داشته باشد، که استاندار به واقع رئيس جمهور استان است به باور من استانداري خراسان رضوي از تهران هم - حتي- مهم تر است، چه در تهران با وجود نهادها و سازمان هاي کشوري، استانداري، جزو سازمان هاي دست چندم است و بسياري از مردم استان شايد اسم استاندار را هم ندانند، اما در خراسان رضوي استاندار يعني رئيس جمهور استان، يعني نفر اول، يعني حرف اول، برنامه اول و کار اول، پس اين جايگاه بايد به نام کسي نوشته شود که توان به فعليت درآوردن ظرفيت بالقوه استان را در همه اين «اول ها» داشته باشد. استان را، شهر به شهر و حتي دشت به دشت بشناسد. بر گونه گونگي فرهنگي، زباني و نژادي مردم استان اشراف داشته باشد و بتواند همدلي ميان مردم را ارتقا دهد. دل بسته خدمت به مردم و عاشق عارف خدمت به امام رضا(ع) باشد و خانه نشين اين ديار آفتابي باشد تا دلش با نقاره ها گره بخورد،نه اين که دستانش وقتي بليت پرواز را توي جيبش حس کرد، آرام بگيرد. اين البته براي همه مديريت ها بايد مدنظر قرار گيرد که مديران پروازي، بخش قابل توجه از وقت خود را در آسمان هستند و طبيعي است که لااقل به همان اندازه کار بر زمين بماند، پس براي طبيعي نشدن کم کاري ها، بايد استاندار و مديران حتي اگر بومي نيستند، بومي شوند خراساني شوند، مشهدي شوند و کار کنند و ... حرف آخر همان حرف اول است خراسان رضوي را نه بسان يک استان معمولي که بايد در قواره کشور ديد و استاندارش نيز بايد داراي ويژگي هاي رياست جمهوري باشد...

خراسان رضوي - مورخ یکشنبه 1392/06/17 شماره انتشار 18496 /صفحه اول و 2/اقتصاد

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور ۱۳۹۲ساعت 10:57  توسط غلامرضا بنی اسدی  |