اسارت بود و يک دنيا مشکلات. هم تفنگ دست دشمن بود و هم همه چيز تو فقط ايمانت را داشتي و اراده اي که آبشخورش ايمان بود. همين کافي بود تا کاري کني کارستان که تاريخ هزاران برگ خويش را به نام تو سبز بنويسد و تمام قد برخيزد به احترام شماياني که از دالان تنگ و جهنمي اسارت به بهشت آزادگي رسيديد و براساس الگوهاي موفق اهل بيت(ع) از کاروان اسراي کربلا تا حبس امام کاظم(ع) يک جبهه هم تراز جبهه جنگ در قلب کشور دشمن گشوديد. شما اسير نبوديد، مبارز بوديد، رزمنده بوديد که فقط سنگرتان عوض شده بود اما رسم تان هم چنان پابرجا بود؛ ايستادگي تا پاي جان و پنجه در پنجه شدن با خصم کافر کيش حتي به قيمت جان! و چه جان هاي تابناکي که در آن دوران سخت با شهادت بهشت نشين شدند و پيکر پاک شان در غربت اردوگاه ستاره زمين شد. چه سرهايي که سرفرازي را معنايي نو بخشيدند تا نسيم به عزت در ياد پرچم ايران بوزد که اگر آن جا پرچم نبود اما ياد پرچم بود و مي شد پرچم را تصور کرد و گاه حتي نقاشي کرد و به احترامش ايستاد و سرود ملي خواند. چنان که بسيارتان خوانديد...اسارت بود، اما شما اسير نبوديد، آزاده بوديد و دوزخ صدامي اسارت را هم به بهشت حريت تبديل کرديد و تسليم سبک زندگي که دشمن برايتان نوشته بود نشديد و خود مهندس سبک زندگي شديد که دشمن شکن بود. خصم مي خواست آتش به فرصت زمان شما بزند تا به بطالت بگذرانيد، اما شما از لحظه به لحظه اين دوران فرصتي براي آموختن ساختيد تا جايي که به جرات مي شود گفت در ميان ايثارگران، آزادگان از جمله باسوادترين ها هستند. دشمن مي خواست شما را از خدا دور کند، اما شما دل داديد به کلام خدا و چه بسيارند آزادگاني که در حفظ قرآن نيز موفق بودند. چنان که در محافظت از قرآن. دشمن مي خواست يک جمع متفرق باشيد و عليه هم، اما شما امت واحد بوديد عليه دشمن. دشمن مي خواست شما را بشکند اما شما سروهاي قوي و محکمي بوديد که دشمن را شکستيد و از هر فرصت براي اين مبارزه مقدس استفاده کرديد. شما اسير نبوديد، اسير، دشمن بود و شما آزادگاني بوديد که معلم تاريخ شديد و باز آمدن تان به وطن نيز آن چنان شکوهي داشت که به يادآوري خاطره اش هم جان را دوباره بهاري مي کند. يادش بخير آن نوروزهايي که با ديدار شما شکل مي گرفت و بهار آغاز مي شد در خانه ها و کوچه هايي که آذين بندي شده بود...

خراسان رضوي - مورخ شنبه 1392/05/26 شماره انتشار 18478 /صفحه۷/فرهنگی