بهشتي ها را در همين دنيا مي شود شناخت، امام صادق عليه السلام نشانه هايش را داده اند، تا هم چشم به جمالشان روشن کنيم و هم بکوشيم اين نشانه ها را در خويش بارور کنيم و خود بتوانيم به شاخصه هايي براي شناخت بهشتيان تبديل شويم. امام مي فرمايند: «بهشتي ها چهار نشانه دارند؛ روي گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دست دهنده».

چنان گشاده رو هستند که آدمي با کمترين شرمندگي به آنان رو مي زند، اين گشاده رويي، حتي اگر نتوانند مشکل را حل کنند، لااقل نفس شان و برخوردشان به آدم آرامش مي دهد برخلاف افرادي که روي گشاده ندارند، حتي اگر در خانه شان به روي مردم باز باشد که يک ضرب المثل ايراني مي گويد: «آدم به سمت روي باز مي رود، نه در باز» پس مومنان بهشتي روي گشاده دارند و لبخندشان اگر کليد گشايش قفل مشکلات نشود، لااقل، قفل بي قراري را خواهد گشود تا فرد به قرار آيد. زبان بهشتيان هم نرم است، مثل طبع لطيفشان و کسي از زبانشان آزرده خاطر نمي شود، بلکه قول لين و کلام نرمشان مرهم گذار زخم هايي مي شود که ديگران به کلام بر قلب انسان مي نشانند. «دل مهربان» آنان هم سراي حضرت خداوند است و هم مردم در آن جايي دارند که مومن، مردم را عيال خداوند مي داند، پس دل به مهرشان روشن و زبان به صلاح و ثنايشان نرم دارد و دستانش هر روز، وضوي داد و دهش مي گيرد، گره گشايي و دهندگي خصلت دستان اوست، چنان که نرم خويي او را زبان و لبان و چشمان نمايندگي مي کنند.بهشتيان، با اخلاق نيکو، زبان و گفتار را نيز زيبا مي کنند و هرگز، مردم را از خود دور نمي کنند، بلکه شمع وجودشان چنان نور مي افشاند که مردمان پر از نور وجودشان مي شوند، لذا مي بينيم که بهشتيان زمين همواره در ميان مردمان، جايگاهي فاخر دارند، علاوه بر اين، خود نيز زندگي گوارا دارند، اين کلام ديگر امام صادق(ع) است که«هيچ زندگي گواراتر از اخلاق و رفتار پسنديده نيست، اما روي ديگر سکه خوش اخلاقي، بداخلاقي است و کسي از بدي اخلاق، به خوبي نرسيده است» و امام علي(ع) مي فرمايند: «هر کس بداخلاق باشد روزي اش تنگ مي شود» و در کلام ديگري از ايشان مي خوانيم «آدم بداخلاق بسيار خطا مي کند و زندگي اش تلخ است» پس با خوش اخلاقي، به استقبال بهشتيان خاک برويم ...

خراسان رضوي - مورخ چهارشنبه 1391/11/25 شماره انتشار 18340 /صفحه ۵/فرهنگی