جامعه اي که کربلا ندارد را نمي دانم الگو از کجا مي گيرند و بدايت و نهايت راهشان را چگونه طي مي کنند، اصلاً آغاز و انجامشان چيست؟

به باور من، جامعه بي کربلا، مثل خياط بي مدل مي ماند، که بي الگو مي برد و مي دوزد و معلوم نيست بر تن چه کسي ساز مي آيد و يا اصلاً ساز مي آيد بر تن فردي؟ اما جامعه اي که کربلا دارد اگر به آغاز و انجام نيک نرسد، جز کافر کرداري معنايي نمي شود براي آن يافت. کربلا، الگوست نه فقط الگو براي جنگ و دفاع، که الگوست براي همه زندگي و الا اگر قرار بود کربلا فقط الگوي مواجهه و مقابله با دشمن باشد و بس «کل يوم عاشورا و کل ارض کربلا» بلا موضوع مي شد و مردمان نيز بلا موضع، حال آن که «هر روز عاشوراست» باور ماست و معتقديم خون حسين عليه السلام در عاشوراي ۶۱هجري، خطي را ترسيم کرد که تا قيامت ادامه دارد، خطي که هر کس سمت حسيني آن باشد، خوب و زيبا خواهد بود و هر که آن سوي خط باشد، جز زشتي و فريب و شر بهره اي نخواهد داشت.

ايستادن اين سو و آن سوي خط هم تنها به حرف و شعار و حتي به اشک و احساس هم نيست که اگر بود، حسين ايمانمان در رهگذار اعصار و قرون تنها نمي ماند و جامعه به معناي واقعي حسيني مي شد. حال آن که کربلايي و حسيني شدن، عين ايمان است که بايد اول در دل بنشيند به مصداق «عقد في القلب» و بايد به زبان اعلام شود بر سبيل «اقرار باللسان» و حتماً و حتماً و حتماً بايد به عمل در بيايد که ضلع سوم مثل ايمان «عمل بالارکان» است.

بايد به حسين(ع) ايمان آورد. ايمان در پستو مانده چاره کار نيست بايد آن را حتي در برابر ابن زيادها و يزيدهاي ظاهري و باطني فرياد کرد و به اشک و احساس بر ياران حسين(ع) درود فرستاد و به لعن و نفرين بر «همه قتله عاشورا» شوريد و بايد به عمل در آورد انديشه ها و باورهاي امام را - عليه  السلام - که عاشورايي بودن و کربلايي ماندن يعني عمل به آموزه هاي زندگي ساز حسين، يعني در پيش گرفتن سبک زندگي آل ا... و به زبان ساده يعني در احاديث ائمه راه را يافتن و با خود و خداي خويش صادقانه به داوري نشستن که اگر امروز امام حسين(ع) بود در برابر هر موضوعي، چه موضعي مي گرفت و سپس همان موضع را گرفتن و همان کار را انجام دادن. اصلاً کل يوم عاشورا يعني حسين(ع) را هميشه امام خويش دانستن و دريافتن اين که اگر همين جايي که ما ايستاده ايم - حالا هر کس که هستيم و هر کاري که داريم - اگر امام(ع) باشد چه گونه رفتار مي کند، ما هم همان گونه رفتار کنيم و اين يعني زندگي کردن بر باور «کل يوم عاشورا»، يعني در کار و زندگي، در همکاري و همسايگي، در خريد و فروش، در ساختن و استفاده کردن و ... در همه شئون زندگي، مومنانه رفتار کردن و ... اين درس کربلاست، هر کس مي خواهد کربلايي باشد، خوب زندگي کند ...

 خراسان - مورخ شنبه 1391/08/27 شماره انتشار 18270 /صفحه9/اجتماعی