تا سبک مهندسي متحول نشود، وضعيت سازه ها تحول نخواهد يافت تا مهندسان معمار، طرحي نو در نيندازند، شاهد ساختماني نو نخواهيم بود اگر کشاورزي براساس مدل سابق باشد، ميزان توليد محصول و کيفيت آن نيز تفاوت نخواهد کرد. پس اگر خواستار توليد بهتر، کيفيت بهتر، آسايش بهتر و... هستيم، بايد سبک کار را به سمت بهتر شدن هدايت کنيم. در حوزه زندگي و روابط اجتماعي نيز همين قاعده حاکم است. زندگي بهتر و جامعه برتر نيز سهم و حق آناني است که سبک زندگي خوب دارند پس بايد به سمت اين سبک حرکت کنيم تنها تفاوت کار در اين است که در علوم پزشکي و مهندسي و... بايد به تحول و نوآوري و ... پرداخت اما درحوزه زندگي، بهترين سبک را انبيا و ائمه طراحي کرده اند فقط ما بايد به آن عمل کنيم. اگر در علوم جديد هر چه از قبل فاصله مي گيريم و هر روزي که پا به روز ديگر مي گذاريم سبک ها کامل تر مي شود، در حوزه زندگي هر چه از مکتب الهي، از آموزه هاي انبيا و اوليا دور مي شويم، زندگي ها به هم ريخته تر مي شود. آرامش از خانه ها رخت برمي بندد تا جايي که گاه مي بينيم از نهاد خانواده، تنها يک نام مانده است و «اعضاي خانواده»ديگر به معناي واقعي وجود ندارد. آن چه هست، يک «هم جانشيني اجباري» است، يا با هم نشيني بر حسب عادت. هر چه باشد، اسم اين را ديگر «خانواده» نمي شود گذاشت. خانواده تعريف خود را دارد. همدلي خاص و محبت هاي ويژه و همکاري مستمر در آن موج مي زند.

ديگر «اين مسئله توست» معنا ندارد. مسئله اي اگر در زندگي يک نفر افتاد، همه با هم براي حل آن تلاش مي کنند و خداي نکرده اگر کسي به بحراني برخورد، دست همگان براي رفع آن کنارش خواهد بود، اگر «خانواده واقعي» وجود داشته باشد چيزي به نام «تنهايي» شکل نخواهد گرفت که باعث فرسايش روح و روان مردمان شود و افسردگي به وجود بيايد و فرد را به انزوا بکشاند. اگر خانواده واقعي باشد، «حقيقت هاي زندگي مومنانه» به واقعيت هاي اجتماعي تبديل خواهد شد.

حقيقت ها هم که محقق شود جامعه روز به روز بهتر خواهد شد و کوچه هاي آن روشن تر، اصلاً روشني افزون تر و روزگار بهتر از هم افزايي نور و خوبي شکل مي گيرد و در اين رهگذار، نهاد خانواده، سنگ زيرين جامعه است جامعه اي که مي خواهد با اصلاح سبک زندگي، به اصلاح امور بپردازد و بستري براي کمال و تعالي اخلاق و رفاه و آرامش شهروندان خويش باشد...

خراسان رضوي - مورخ دوشنبه 1391/08/22 شماره انتشار 18266 /صفحه۶/جامعه