مبارک باشد

جامه ات نو

جهانت نو

و جانت نوتر

دلت شاد

و خانه ات آباد

اما يادت باشد

جامه هايي که نو نيست

و جهاني که نو نيست

و جاني که خسته است

و دلي

که در حسرت شادي

پايان غم را

لحظه شماري مي کند

جامه شان نو نيست

و خانه شان ناآباد

و لب هاشان

و نگاهشان

به قبله است

تا اهالي قبيله قبله

به ياريشان بشتابند

تا دل هاي پرشان

از غم خالي

و دست هاشان

از هديه ياران

- که هديه خداست -

پر شود

آن وقت

بهار نه در زمان

که در لب آنان

و چشمان شما

و چشمان شما

به شکوفه خواهد نشست

و نوروز نه در زمين

که در چشمان آنان

و دل شما

خواهد شکفت 

 و تو

و دستان تو 

 زمين را به ياري، بهار خواهيد کرد

تا او 

 و دستان به دعا در پروازش

درهاي آسمان را بگشايد

پس امروز 

 همين امروز

به ياري نيازمندان بشتاب

تا فردا نمازت

به ناز خداي مهربان

اجابت شود...

آري

جشن نيکوکاريست

جاي که خاليست؟

جايمان خالي مباد.....

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1390/12/18 شماره انتشار 18074 /صفحه اول و ۲