آيا مي خواهيد زندگي خوشي داشته باشيد؟ اين سوال را از هر کس بپرسيد، بي ترديد، پاسخ مثبت خواهد داد. اصلا خواهند گفت: همه تلاش ما براي اين است که به «زندگي خوب و خوش» دست پيدا کنيم. براي اين هم هر هزينه اي را مي پردازيم. حالا آخر سوال را اين گونه تغيير دهيم «باشيم» و بپرسيم «آيا مي خواهيم زندگي خوش داشته باشيم؟» يعني همه با هم زندگي مان خوش باشد؟ باز پاسخ اکثريت مثبت خواهد بود، چون بسياري از مردم حاضرند براي خوشي ديگران از خوشي خود و گاه حتي حق خود چشم بپوشند تا لبخند خوشي بر لبان ديگران بنشيند. اينان «ايثارگر» ناميده مي شوند که يکي از مولفه هاي شهروند ايراني وفق سند چشم انداز نيز هست بسياري از مردم هم مي خواهند اگر فرصت خنده فراهم شد، به هم نخندند بلکه با هم بخندند پس باز پاسخ شان مثبت خواهد بود. «مي خواهيم زندگي خوشي داشته باشيم» ديگران هم-حداقل- خواهند گفت تا جايي که به خوشي خود ما آسيب نرسد حاضريم با ديگران خوش باشيم. پس پاسخ اينان هم مثبت است فقط اندک افرادي که دچار بيماري حاد بخل باشند شايد شادي و خوشي ديگران را برنتابند که اينان در شمار خيل مردم به حساب نمي آيند، پس همه خواهان زندگي خوش هستند اما مسئله اين است که براي دست يافتن به اين زندگي خوش، بايد تلاش کنيم. گاه اين تلاش براي اين که به نتيجه برسد، بايد سبک زندگي ما را تغيير دهد. مثل دست يافتن به «هواي پاک» - که به فرموده امام صادق(ع) در کنار آب فراوان و گوارا و زمين  مهياي کشت و کار، از مولفه هاي زندگي خوش است- براي دست يافتن به آن، در کنار برخي کارها که بايد انجام داد بسياري از کارها را نبايد انجام داد از جمله در شهرها، نبايد با خودروي تک سرنشين و دودزا و ناسالم تردد کرد. تا جايي که مي شود با ناوگان حمل و نقل عمومي رفت و آمد کرد نبايد خودروي شخصي را براي يک نفر استارت زد. نبايد موتورها را به شکار سلامت هوا فرستاد. نبايد در ساخت کار خانه ها و صنايع آلاينده  از نظرات کارشناسان محيط زيست چشم پوشيد. نبايد بدون برنامه به سفرهاي درون شهري رفت. نبايد محيط زيست را آلوده و خيلي از نبايدهاي ديگر که مي تواند هوا را سالم نگه دارد براي خود ما. به ويژه در شهرهايي مثل مشهد که مي گويند عامل ۷۰درصد از آلودگي هواي شهر، خودروها هستند و آن قدر اين وسايل نقليه که در خيلي از موارد مي شد اصلا روشن نشوند، آلودگي وارد فضاي شهر مي کنند که گاه به مرز هشدار و حتي بحران مي رسيم. حال آن که اگر فقط سفرهاي درون شهري خود را مديريت کنيم، تا حد قابل توجهي از آلودگي هوا کاسته خواهد شد. اگر رفت و آمدهاي ضروري را توسط ناوگان حمل و نقل عمومي انجام دهيم باز از حجم آلودگي کاسته خواهد شد و خواهيم توانست در شهري نفس ، تازه کنيم که هوايش، ريه ها را سرب باران نکند پس اگر مي خواهيم زندگي خوشي داشته باشيم بايد هواي خوبي داشته باشيم...