|
جهان چشم روشن کرد به طلوع امام باقر (ع) و جهانيان در برابر خويش دريايي يافتند که هر قطره از کلماتش دري بود که نه تنها براي ثروتمند شدن يک فرد که براي برخوردار شدن از معرفت، همگان را کفايت مي کرد. درباره امام باقر(ع) فراوان گفته اند اما اين «فراوان» در برابر فراواني کرامت وجودي حضرتش «اندک» است و از ديگر سو، بيشتر گفته ها و نوشته ها، به شرح خورشيد مي ماند و آنچه از خورشيد مي دانيم، اين خوب است اما همه خوب ها نيست همه خوب ها را بايد در پرتو انوار خورشيد يافت و در پرتو کلام خورشيدگونه امام باقر (ع) که راه را براي زندگي بهتر، به روشني نشان مي دهند. به باور من هر کس به دنبال فرداي بهتر است، امروز بايد سبک زندگي خود را بر اساس آموزه هاي اهل بيت بنا کند تا در نتيجه آن فردايش را در مسير هر روز بهتر شدن قرار دهد. پس کلام امام (ع) را بايد خواند و به رفتار درآورد، از جمله بايد اين ستاره روشن را از کلام ايشان به ياد داشت که « چه بسيار خوب است نيکي ها پس از بدي ها و چه بسيار بد است بدي ها پس از نيکي ها /کافي/جلد۲/ص۴۵۸» و تامل بايد کرد در اين کلام و بايد دريافت که انسان خردمند، حتي در باران بدي ها هم چتري از خوبي ها بر سر همه مي گيرد و بدترين رفتارها را با بهترين رفتارها پاسخ مي دهد و اصلا هرگز و هرگز و هرگز در برابر بدي ديگران به بدي کردن فکر هم نمي کند چرا که خوب مي داند، آدم خوب بدي نمي کند و آن که دست و دل به بدي مي آلايد، جاي خوبي ها بدي نشانده است والا از خوب جز خوب برنيايد و باز عاقبت کساني که خوبي ديگران را با بدي پاسخ مي دهند در همين دنيا آنقدر آشکار است که نيازي نيست براي فهميدن نتيجه بدي در برابر خوبي تا قيامت صبر کرد پس فرد اگر ايمان هم نداشته باشد و فقط اندک بهره اي از عقلانيت داشته باشد، گرد بدي نخواهد گشت، چون بدي خود يک نوع ستمکاري است و در کلام امام باقر(ع) مي خوانيم«3 خصلت است که دارنده اش نمي ميرد تا عاقبت شوم آن را ببيند، ۱ - ستمکاري ۲- از خويشان بريدن ۳۰ قسم دروغ يادکردن که نبرد با خداست» پس خرد حکم مي کند دست از ستمکاري بر خويش و ديگران به طهارت توبه بشوييم و با خوب رفتار کردن، بذر خوبي بيفشانيم، اين بذر که به بار بنشيند همگان از ميوه آن بهره مند خواهند شد و شيرين کامي همگاني، به حسن رفتار جامعه نيز خواهد انجاميد و در جامعه نيک رفتار، زندگي کردن با رايحه بهشت خواهد بود پس در کلام امام، راه را بيابيم و برويم که اين راه به بهشت مي رسد. خراسان رضوي - مورخ چهارشنبه 1390/10/07 شماره انتشار 18017 /صفحه۷/فرهنگی
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم دی ۱۳۹۰ساعت 10:24  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|