اين قدرت قلم است. اقتدار افکار عمومي است اين. وقتي اين دو، دست به دست هم بدهند خيلي از گره ها را باز مي کنند. خيلي از قراردادهاي بسته را نيز هم!

حالا «خانه ملک»، دوبار ملک هنرمندان مشهدي شد و سراي کساني که جهت نگاهشان، ارتقاي صنايع دستي اين مرز و بوم است. دوباره اهل هنر پاي به اين سرا مي گذارند، دل به کار مي دهند و باز اين جا کانون گفت   و گوها و کارهاي هنرمندانه مي شود.

«خانه ملک»، «مال بد» نبود که بگويند «بيخ ريش صاحبش» بلکه مال خوبي بود که اقتدار قلم و رسانه و افکار عمومي اين «خوب» را به خوبي پس گرفت.

موج رسانه اي که به جلوداري «خراسان» برخاست، خيلي ها را برخيزاند، افکار عمومي که بسيج شد، کاري را که خيلي ها ناممکنش مي دانستند و مي خواندند، ممکن شد.

خانه برگشت به صاحبانش. اساس براي اجباري و کوچ دادن اهل هنر، جور ديگري ادامه يافت. حالا کبوتران به خانه برگشته اند، اساس هاي برده دوباره باز مي آيد و قصه مي شود. نقطه، سرخط و باز بايد از سر خط بنويسند هنرمندان و يادشان باشد. «خانه ملک» را از رسانه ها دارند، از قلم هايي که قلندري کردند و به مطالبه حق جامعه هنري مشهد، تمام قد برخاستند و متوليان و مسئولان و نمايندگان را به چالش کشيدند تا دوباره «خانه ملک»، خانه هنرمندان پايتخت معنوي ايران شود. يادمان باشد با قلم، با بسيج افکار عمومي مي شود خيلي کارها کرد، مي شود خيلي گره ها را باز کرد، مي شود خيلي مشکلات را حل کرد. پس هيچ گاه قلم را کنار نگذاريم. هرکس هرچه مي خواهد بگويد. اما «خانه ملک» را رسانه ها به مشهدي ها بازگرداندند...

خراسان رضوي - مورخ شنبه 1390/01/27 شماره انتشار 17811 /صفحه۷/فرهنگی هنری