|
ما « ایران»ایم. ایرانِ حسین فهمیده. ایرانِ مردمانی که وطن را از جان و تن خود دوست تر دارند. ایرانِ کسانی که این باور خود را هزاران بار به بلندترین صدا تکرار کرده اند که « همه سر به سر تن به کشتن دهیم» هزاران بار« از آن به که کشور به دشمن دهیم». فهمیده، به صاحب نامش، حسین علیه السلام اقتدا کرد. روز 8 آبان، پایان سرخ او نیست که بازآفرینی او در شکوه شهادت است. در استمراری که هرگز قطع نمی شود. فهمیده، اگر به جبهه نمی رفت، اگر خالق حماسه نمی شد، یک تن بود در میان 90 میلیون هموطن اما با شهادت یک تن شد در جان 90 میلیون هموطن. حتی وسیعتر؛ یک تن شد در یک جهان. دانش آموزِ 13 ساله ای که معلم شد. معلمِ استشهادیون همه جهان. او به پایان نرسید که در نسل های بعد از خود، تکرار شد. این هم ثمره شهادت است که انسان را به جاودانگی می رساند. به شکوهی که اثرگذاریش مدام می شود. او امروز یک نام است برای همه شناسنامه های ایرانی. یک نشان است برای همه حق خواهان. یک حقیقت است قاب شده بر خانه همه واقعیت های جهان. او را امروز باید در هیئت و قامت 168 دانش آموز شهید میناب دید. کودکانی که در معصومیت مدام، به بزرگی رسیدند. قصه پرغُصه آنان، اگر چه با خون نوشته شد اما سبز شد و روئید. نارنجک نداشتند و تانکی نبود تا صدای انفجارش تا دوردست ها برسد اما صدای مظلومیت شان جهان را فراگرفت. ضربه ای که با کوله های صورتی و خونی به جنایتکارن زدند، از هر انفجاری ویران کننده تر و پر صداتر بود. چنان سهمگین که خود جنایتکارن هنوز از گیجی ضربه خورده بیرون نیامده اند. دخترکان و پسرکان میناب، با مظلومیت خود فتح الفتوح کردند. کوله زخمی شان به دست رئیس جمهور تا سازمان ملل رفت. رفت و به جهان گفت که برمدار بی عدالتی می چرخد. گفت که قلدرهای جهانی جنایتکارترین اند. گفت هرچه را باید. بی آن که نیاز به ترجمه باشد. بی آن که دشمن بتواند آن را بپوشاند و صدایش را خاموش کند. بله بعد از ایرانِ فهمیده، به ایرانِ دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب رسیدیم. ایران دختران و پسرانی که راه حسین فهمیده را ادامه دادند. نگفتند اما با خون خود نوشتند که ایران را نمی شود شکست. شکست بر کنگره کاخ قدرت های باطل می افتد وقتی فهمیده ها برخیزند…… نخست / شماره 1121 / چهارشنبه 6 آبان 1405 / صفحه 3 / جامعه https://nakhostnews.com/wp-content/uploads/2026/10/11211-8s-2.pdf نخست نیوز / کد نوشته 162259 / چهارشنبه 6 آبان 1405 / ساعت: 21:51
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان ۱۴۰۵ساعت 11:50 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
